Katyń pamiętamy
Jesteśmy stróżami naszych braci
Homilia ks. bp. Józefa Zawitkowskiego, biskupa pomocniczego diecezji łowickiej, 
wygłoszona podczas Mszy św. sprawowanej w bazylice archikatedralnej pw. Męczeństwa św. Jana Chrzciciela w Warszawie w 3. rocznicę katastrofy smoleńskiej
Katyń. Zginęli, bo nie zrezygnowali z Polski
70 lat temu świat poznał prawdę o strasznej tragedii w Katyniu. Władze stalinowskie natychmiast zaczęły negować swoją winę. Dopiero w 1990 roku za czasów Michaiła Gorbaczowa oficjalnie przyznano, że egzekucje były przeprowadzane w 1940 r. przez organy NKWD.
Kozielsk - Ostaszków - Starobielsk: Ludobójcze "rozładowywania"
Kalendarz polski codzienny Piotra Szubarczyka. Koniecznie!
Władysław Korowajczyk - Całe życie w mrokach Katynia
Wieczorny chłód ciągnął z lufcika w naszym wileńskim mieszkaniu. Przy łóżeczku siadł Tata w mundurze oficerskim. Był jakiś inny, niespokojny, śpieszył się. Zwracał się do pięciolatka słowami, które po latach zrozumiałem jako testament, któremu starałem się w życiu sprostać. Szorstki pocałunek. To było pożegnanie, ale że było ostateczne, tego nikt nie wiedział, nie wiedzieliśmy, że był to początek tragedii.
Józef Szaniawski - Syndrom zbrodni. Polska między historią a geopolityką
5 marca 1940 r. w Moskwie, na Kremlu, rząd rosyjski podjął decyzję o zbrodni ludobójstwa na Narodzie Polskim. Decyzja ta była faktycznym wyrokiem na Polskę. Na zagładę skazani zostali nie tylko bezbronni polscy jeńcy - oficerowie i generałowie Wojska Polskiego, ale także polskie elity, które dostały się pod sowieckie panowanie.