W 1924 r. prowincjał o. Jacek Misiak zakupił dom w Łodzi przy ul. Krótkiej 12 i zwrócił się do Kurii Biskupiej z prośbą o zgodę na osiedlenie się Bonifratrów na Chojnach. Przedstawił plan budowy szpitala, aby rozpocząć akcję dobroczynności wśród najuboższych. 1 października 1925 r. Generał Zakonu wydał dekret erygujący Konwent, którego przeorem został o. Eustazy Mikołajewski.
- Doczekaliśmy pięknego jubileuszu 100-lecia obecności i działalności Zakonu Bonifratrów w diecezji łódzkiej.

Radujemy się też 25 rocznicą powrotu szpitala Świętego Jana Bożego do prawowitego właściciela jakim jest nasz zakon – powiedział br. Ambroży Pietrzkiewicz OH. Jubileusz jest radosną wdzięcznością za to wszystko, co dokonało się w minionym czasie. Tego dobra jest wiele, bo nasz Święty Ojciec Jan Boży zwykł mawiać – Bracia czyńmy dobro dla miłości Pana. Te słowa kieruję do naszych licznych współpracowników za każde czynione dobro dla drugiego człowieka chorego, potrzebującego. Pragnę podziękować wszystkim tym, którzy na co dzień tworzą rodzinę szpitalną.

Jubileusz Zakonu Bonifratrów przeżywany był wraz ze Święceniem Diakonatu brata Seweryna Bartosza Kniefela. Uroczystej Mszy św. w Archikatedrze Łódzkiej przewodniczył kard. Grzegorz Ryś metropolita łódzki. - Tak naprawdę charyzmat jest tylko i wyłącznie w człowieku. Charyzmatu nie ma w książkach, a nawet w statutach. Charyzmatów nie ma ani na wystawach, ani w najlepszych filmach. Dobrze jest widzieć charyzmat Bonifratrów w rozrastającym się szpitalu, ale o wiele ważniejsze jest zobaczyć charyzmat Bonifratrów, który jest żywy w człowieku. Charyzmat jest ogniem, który się rozpala w człowieku, albo - nie daj Bóg - gaśnie w człowieku!... Chwała Bogu, że widzimy charyzmat, który jest rozpalony w Sewerynie – mówił w homilii ks. kardynał.

Brat Seweryn wyraził publicznie przyjęcie Święcenia Diakonatu oraz złożył na ręce kardynała przyrzeczenie zachowania celibatu. Ślubował także posłuszeństwo biskupowi diecezjalnemu oraz swojemu prawnie ustanowionemu przełożonemu. Przyjęcie diakona Seweryna zgromadzeni w świątyni wyrazili gromkimi brawami. Bardzo wzruszeni byli rodzice i najbliższa rodzina. - Dla nas to wielki zaszczyt i honor jako rodziców. Przypomniałam sobie dzień narodzin Seweryna, jaka to była wielka radość i szczęście. Dzisiaj też odczuwam wdzięczność za słowa kard. Grzegorza Rysia, i że został poświęcony na diakona w czasie tak pięknego jubileuszu – powiedziała mama Renata, a tata Grzegorz dodał – Przez lata do tego się przygotowywaliśmy, Seweryn przeszedł wszystkie etapy posługi w Zakonie. Tak bardzo pragnął, żeby być blisko ludzi i ich pocieszać. Myślę, że ten cel osiągnął, bo kapłaństwo pozwala mu na to, żeby być blisko chorych.

Brat Andrzej Zawalski OH przeor Łódzkiego Konwentu Bonifratrów podziękował kard. Grzegorzowi Rysiowi za przewodniczenie Eucharystii i słowo Boże oraz udzielenie Święceń Diakonatu br. Sewerynowi, a także Chórowi Dziecięcemu Zespołu Szkół Muzycznych im. Stanisława Moniuszki pod dyrekcją Kamila Chałupnika za oprawę muzyczną liturgii. Uroczystość zakończyła się koncertem - „Kantatą ku czci św. Jana Bożego” w wykonaniu Chóru i Orkiestry Kameralnej Arte Positiva.

Foto: Marek Kamiński